Het inflatiecijfer is in februari opgelopen tot 8,04%, het hoogste cijfer sinds 1983. Maar de stad weigert de indexaanpassing door te voeren in de budgetten van de talloze partnerorganisaties in de cultuur, jeugd, armoedesector,... . Met deze stedelijke indexsprongen verarmen ze de organisaties en hun slagkracht enorm.
Vooral energieproducten breken zo wat elke week hun eigen records en jagen hiermee de indexcijfers bijzonder hard aan. Maar er is meer. Ook voeding (m.n. groenten, fruit, vis en dranken) zitten mee in de korf van snel toenemende productprijzen.
De vaak verguisde spilindex met zijn automatisme van indexaanpassingen zorgen voor een dempend effect bij heel wat burgers, maar dit beschermingsmechanisme is helaas niet van toepassing op de tal van organisaties en verenigingen die afhangen van overheidsmiddelen. Een sprong van 8% is voor heel veel van onze partners in het veld een stevige aderlating.
Te meer omdat we als stad zelfs bij een kleine indexaanpassing van om en bij de 2% al veelvuldig getoond hebben dat we hier erg klein in zijn. Elk jaar is er daar besparingsijver op te noteren. Moeten organisaties strijden voor een indexatie. Die lijken dan at random per beleidsdomein toegekend of niet. Het doet wat van het Wilde Westen aan.
We willen onszelf dan ook graag herhalen, niet voor 2%, maar dus voor 8%. Bij 8% zet je de verwarming niet meer een beetje lager in de vaak minder goed uitgeruste accommodatie van verenigingen. Je komt er niet met het schrappen van broodnodige opleidingen of vakliteratuur.
Die afroming is al lang weg. Want na drie (binnenkort met quasi zekerheid vier) gemiste indexaanpassingen zijn de lonen van de medewerkers van die organisaties telkens stevig gestegen zijn, zonder dat de subsidies gestegen zijn. Neem daar dan nu explosieve energie en ander stijgende prijzen bij. We gaan van een overrompelende gezondheidscrisis naar een volgende (financiële) crisis. Waarbij opnieuw de impact op onze partners in het veld immens is. Reden genoeg dus om nu in te grijpen. Wij vragen het college om nu alle toelagen aan partnerorganisaties te verhogen zodat de gemiste indexaanpassingen van de afgelopen jaren worden ondervangen.
Schepen Kennis bleef echter volharden in de logica dat de stad niet voor optimalisaties van partnerorganisaties moet zorgen, dat dit per beleidsdomein op maat wordt aangepakt want niet elke kostenstructuur is bij elke organisatie dezelfde. Hij gaat dus voorbij aan onze alarmkreet dat de huidige inflatie al de organisaties raakt en structureel verarmd. Iets wat we absoluut willen bestrijden.
