Het afvalslagveld van de laatste weken roept om extra wapens in ons arsenaal. De combinatie van lang binnen opgesloten zitten en vervolgens een eerste, zonnig lenteweekend bezorgde tal van mensen plezier… . Een deel van deze mensen bracht echter niet alleen hun goed humeur mee, maar liet helaas ook heel wat afval achter. Vuilnisbakken werden op vele locaties kleine vuilnisbergen en ook zwerfvuil lag wijd verspreid over onze stad. Alle schoonmaakoffensieven van de stadsdiensten ten spijt, het was gewoon teveel om te verweren.
De woordvoerder van schepen Duchateau was in de krant zeer helder: “Er is maar één oplossing. De mensen moeten hun afval mee naar huis nemen.” Tot op zekere hoogte klopt dat natuurlijk, maar we kunnen hier wellicht ook proactiever mee omgaan. Tenzij we graag blijven dweilen met de kraan open. Een deel van de oplossing heb ik in 2019 al aangereikt in een motie omtrent de zogenaamde openbare statiegeldautomaten. De schepen stemde de motie destijds weg maar beloofde dit spoor verder te onderzoeken. Want statiegeld is een systeem dat wel degelijk werkt, ook voor plastic verpakkingen zo bleek al in Duitsland. Daar bestaat statiegeld op PET-flessen en blikjes sinds 2003 en is het retourpercentage van flessen en blikjes via statiegeld tot 98%. Ook in Noorwegen, Zweden en Denemarken bestaan al jaren succesvolle statiegeldsystemen op PET-flessen en blikjes. Het systeem is ook zelfbedruipend, des te meer reden om niet langer te talmen.
Ik blijf dus uitkijken naar een initiatief van de schepen en stel ondertussen ook tevreden vast dat onze nationaal voorzitter Joachim Coens minister Demir er nu graag aan herinnert dat de uitrol van statiegeld op blikjes in het Vlaams regeerakkoord een plek heeft. Dat mag nu vooruitgaan. Avanti!
